details cr

 

ZABURZENIA DEPRESYJNE

Zaburzenia depresyjne dotykają około 5–17% populacji. Najczęściej rozpoczynają się po 40 roku życia. Częściej występują u kobiet niż u mężczyzn. Główne objawy choroby to: uczucie smutku, przygnębienia, niska samoocena, poczucie winy, pesymizm, anhedonia, obniżenie napędu psychoruchowego, bezsenność, brak apetytu. Depresja upośledza funkcjonowanie osoby chorej i ma negatywny wpływ na jej aktywność społeczną, życie rodzinne, rozwój zawodowy. W najcięższych przypadkach związana jest z występowaniem myśli samobójczych stanowiących realne zagrożenie dla tych chorych.

Bardzo ważne jest jak najszybsze podjęcie leczenia zaburzeń depresyjnych, gdyż im dłuższy jest czas trwania epizodu depresyjnego, tym mniejsze są szanse na jego samoistne ustąpienie. Leczenie tego typu zaburzeń jest bardziej skuteczne, jeśli zostanie szybko wdrożone. Niepokojący jest fakt, iż tylko ok. połowa chorych z tym rozpoznaniem podejmuje jakąkolwiek terapię. Jest wiele metod leczenia zaburzeń depresyjnych zarówno farmakologicznych jak i niefarmakologicznych. Do najpopularniejszych należą (obok farmakoterapii) elektrowstrząsy, fototerapia, deprywacja snu, stymulacja nerwu błędnego oraz przezczaszkowa stymulacja elektromagnetyczna (rTMS).

Pierwsze badanie kliniczne oceniające skuteczność rTMS w leczeniu lekoopornej depresji przeprowadzono w 1993 roku. Wiele badań wykazało skuteczność tej metody w zwalczaniu objawów depresji, jednak odsetek pacjentów deklarujących poprawę różnił się w zależności od badania. Wielu autorów opisuje rTMS jako skuteczną metodę wspomagającą leczenie farmakologiczne. Inne doniesienia wskazują na lepsze efekty stosowania rTMS w początkowych stadiach choroby w porównaniu z chorymi z wieloletnim utrzymywaniem się objawów. W badaniach na modelu zwierzęcym skuteczność rTMS w lekoopornej depresji była porównywalna ze skutecznością elektrowstrząsów. Wytwarzane przez urządzenie impulsy pobudzają struktury mózgu bezpośrednio poddane stymulacji ale także sąsiadujące neurony podkorowe oraz modulują przewodnictwo w drogach krowo – podkorowych rTMS przyspiesza procesy neurogenezy. Prawdopodobnie rTMS powoduje zwiększenie wydzielania neuroprzekaźników w mózgu takich jak dopamina czy serotonina, wpływa na wydzielanie substancji neuroprotekcyjnych. W części badań wykazało, iż skuteczność leczenia wzrasta wraz ze zwiększaniem liczby sesji stymulacji. rTMS jest bezpieczną metodą leczenia, która w przeciwieństwie do elektrowstrząsów nie wymaga znieczulenia ogólnego i nie powoduje pogorszenia funkcji poznawczych. Może być stosowana jak uzupełnienie farmakoterapii lub w monoterapii.